ثبت دیدگاه

دعا یعنی خواندن، نه خواستن

9

خیر ما در چیست؟

دعا یعنی خواندن، نه خواستن

۰۵ / مهر / ۱۳۹۷ - ۵:۰۴ ب.ظ

حجت الاسلام محمدرضا رنجبر در آخرین شب روضه عاشوراییان با اشاره به مفهوم دعا گفت: بسیاری از ما با دعا آشنا نیستیم چون اساسا حقیقت دعا را نمی فهمیم.این نفهمیدن در نگاه ما نسبت به خدا نقش زیادی دارد.

دعا یعنی خواندن ولی در تصور غلط ما یعنی خواستن. ما اسم خواستن های خودمان را دعا گذاشته ایم، بعد می گوییم مگر خداوند نگفت دعا کنید تا اجابت کنم؟ بسیاری از خواستن های ما خواستنی نیست و بعد از مدتی از خواستنش پشیمان می شویم. خدا هیچ گاه به خواسته های ما توجهی نخواهد کرد. بعضی از دعاهای ما ضرر است اما خداوند از کرامت خود نشنیده می گیرد. نمی دانیم خیر ما در چیست، شاید چیزهایی که من انسان علاقه دارم، دوست داشتنی نباشد. خدا به نیازهای ما توجه می کند.

خواسته های ما خواستنی نیست

سخنران روضه عاشوراییان با اشاره به نگاه کل نگر و جزئی نگر گفت: برخی چیزها را چون جزئی نگرانه می بینید، بد است ولی در کلیات خوب است. خال را اگر تک و جزئی نگرانه ببینی جز سیاهی نیست. خوب نیست، ولی در مجموع صورت باعث زیبایی است. تنها وجودی که در این عالم معلوم ندارد ولی همه چیز در عالم برایش معلوم است خدای داناست. همین خدا، دانا، توانا و بخشنده هم هست؛ اگر چیزی خواستی و نداد، خواسته ی تو خواستنی نبوده. قصه ی ما و خدا قصه ی طفل و مادر است. اگر خواسته ای داشتی و خدا نداد از سر حساب و کتاب نیست، به خاطر آن چیزی ست که خدا می داند و تو نمی دانی.

وی در بخش بعدی صحبت هایش گفت: دعا یعنی خواندن خدا. خواندن خدا به دو صورت است. ۱- اسامی خدا را بخوانی. یا ستار، یا رحمان و… تسبیح بچرخانی. پشت این خواندن اجابتی نیست. ۲- اینکه ستار شوی، رحمان شوی و… هم نوعی دیگری از خواندن خداست یعنی خطایی کردی و دیگری هم خطایی کرد. وقتی عیب کسی را بازگو نکردی و ستار و رحمان شدی، خدا برای تو ستار می شود.

حجت الاسلام رنجبر در پایان صحبت های خود بیان کرد: در عالم ماده هر چیزی بخواهد به عالم بالاتری ارتقا پیدا کند در یک شب اتفاق نمی افتد اما در عالم معنا اینطور نیست. در لحظه و آنی اتفاق می افتد، مثل عالم خیال است. عقیق و لعل سنگ های معمولی بودند اما بر اثر تابش نور خورشید در طول سال ها و قرنها به عقیق و لعل تبدیل شدند. سنگ ها در عالم معنویت هم در کسری از ثانیه می توانند به لعل تبدیل شوند، مثل حر که سنگ جلوی راه سیدالشهدا بود اما در کسری از ثانیه اباعبدالله چون خورشید بر او تابید و لعل شد.

+ دیـــدگاه