ثبت دیدگاه

صوت ۴ آذر ۱۳۹۷

بهشت

صوت ۴ آذر ۱۳۹۷

۰۹ / آذر / ۱۳۹۷ - ۱۲:۱۲ ب.ظ

بسم الله الرحمن الرحیم

هرکس به من درود بفرستد خداوند و ملائکه به او درود می فرستند. «مَن شاءَ مَن یَقُل وَ مَن شاءَ فَلَن یُکثِر» پیامبر (ص) چه زیبا می فرمایند: حال که متوجه شدی هر ذکری که می گویی چقدر برایت جواب می آید، اگر دلت خواست کم بفرست و اگر دلت خواست زیاد بفرست. صلوات ذکر عجیبی است و عجیب گره گشایی می کند و در قلب و زندگی و آخرت انسان نورانیت دارد. « الصّلاة علیّ نورٌ فی القبر و نورٌ علی الصّراط و نورٌ فی الجنّة. .... فِی الْمِیزَانِ.» در همه مواقع که انسان پیش رو دارد و نیازمند نور است این نور کمکش می کند. خداوند به من و شما توفیق بدهد که در زندگی مان زیاد از نورانیت این ذکر استفاده کنیم.

و همچنین فرمود: «اَولی بِی الیَومِ القِیامَه» یعنی اولی ترین شما به من در روز قیامت کسی است که بیشترین صلوات را بر من بفرستد. حدیث دیگری داریم درمورد اینکه شبیه ترین شما به من کیست؟

به عنوان مقدمه عرض می کنم که جایی که پیامبر درباره شبیه ترین ترین مردم به خودشان صحبت می کنند حرف از اخلاق می زنند. در قرآن درمورد اخلاق پیامبر (ص) آمده است: « اِنَّکَ لَعَلَی‌ خُلُقٍ عَظیم» پیامبر ما در دنیا کسی است که موفق ترین پیامبرهاست.

شهید مطهری در کتاب ده گفتار می گویند: اگر فاصله زمانی پیامبر تا الان را حساب کنید و جمعیت مسلمان های دنیا را هم نسبت به ادیان دیگر حساب کنید می بینید که پیامبر ما نسبت به پیامبران دیگر موفق تر بوده اند. و قرآن علت این موفقیت را چه می داند: « وَلَو كُنتَ فَظًّا غَليظَ القَلبِ لَانفَضّوا مِن حَولِكَ» یعنی اگر تندخو و سخت گیر بودی از اطراف تو پراکنده می شدند. علت موفقیت پیامبر اخلاق است. حالا یک مکارم داریم و یک محاسن. مکارم اخلاق چیست؟محاسن اخلاق چیست؟ پیامبر فرمودند: « اِنَّمَا بُعِثتُ لِاُتَمّمَ مَکارِمَ الاخلاق» یعنی برانگیخته شدم و به پیامبری رسیدم تا مکارم اخلاق را تمام کنم.

در اخلاق خوبی هایی داریم. یعنی کسی که این صفات را داشته باشد می گوییم خوش اخلاق است. این ها محاسن است. این محاسن ممکن است ذاتی آن شخص نباشد؛ یعنی چه؟ یعنب آن شخص خودش راشبیه اینها کرده است، سعی می کند حلیم باشد، خوش برخورد باشد، صبور باشد. اما در مکارم یک مرحله جلوتر می رویم. همان صفات ذاتی شخص شده است. آنقدر روی نفسش کار کرده و با آن مبارزه کرده که این صفات خوب ذاتی اخلاق او بشود و این کار سختی است.

محاسن صفاتی هستند که در هرجای دنیا نیکی و خوبی شان معلوم است. سلام کردن، کمک کردن، شجاعت، صبوری و... در همه جای دنیا رفتاری خوبی هستند. در هرجای دنیا با هر دینی، هر عقیده ای و هر فکری این رفتارها خوب هستند. این ها محاسن اخلاق هستند.

مکارم اخلاق آن هایی هستند که با نوعی از خودگذشتگی همراه است. بخشش در همه جای دنیا رفتار خوبی است، اما بخشش در مقابل کسی که به شما ستم کرده کار هر کسی نیست. کار سختی است. این می شود مکارم اخلاق. اینکه امام صادق (ع) می فرماید:  «ببخش کسی که بر تو ستم کرده، صله رحم کن با کسی که از تو قطع رحم کرده» اینجا هنر انسان مشخص می شود.

شخصی از اقوام امام سجاد (ع) با امام لج کرده بود و به هر دلیلی با ایشان دعوا و مشکل داشت. روزی به ناحق شروع کرد به امام بد و بیراه گفت و امام همه را شنیدند. وقتی رفت ساعتی بعد امام سجاد (ع) پشت در خانه آن شخص رفتند. آن فرد در را باز کرد و وقتی امام را دید جا خورد، چون فکر کرد امام آمده اند که تلافی کنند. امام فرمودند: من آمده ام به تو بگویم که من از تو ناراحت نیستم و از تو نبریده ام و قطع رحم نمی کنم. تو از روی عصبانیت چیزی گفتی ولی من به دل نگرفتم. این کار هنر است.

روزی غلام امام سجاد (ع) داشت روی دست ایشان آب می ریخت که امام دستشان را بشویند. ناگهان ظرف از دست غلام رها شد و از روی بی حواسی به سر و دست امام برخورد کرد و سر امام را خراش داد. امام با عصبانیت نگاهی به او کردند. غلام شروع کرد به خواندن آیه ای از قرآن: « وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ» آقا کمی آرام شدند و فرمودند تو را بخشیدم و تو را آزاد می کنم. این یعنی کرامت.

مکارم ذاتی اشخاص است و این واقعا سخت است که انسان در لحظه و در هر شرایطی به خودش مسلط باشد. پیامبر ما اینگونه بود. ما هر کدام چقدر می توانیم ادعا کنیم که شبیه پیامبر هستیم؟ شبیه پیامبر بودن فقط به ریش و نماز و شهادتین نیست. ما خیلی وقت ها اینها را از دین متوجه می شویم حال این که اینطور نیست. اگر شبیه پیامبر بودیم در جامعه مان نمود می کرد. متاسفانه اگر نشود گفت انحطاط و سقوط اخلاق، می توان گفت بی اخلاقط غوغا می کند. به قول سید جمال الدین اسدآبادی که می گوید: در ممالک غربی گشتم از مسلمان خبری نبود ولی اسلام را دیدم. در ممالک شرقی گشتم تا بخواهید مسلمان هست ولی از اسلام خبری نیست.

اسلام باید در دولت، در زندگی مردم، در خانواده هاو در رفتارها و برخوردها دیده شود. اما یا خیلی کم است یا اصلا وجود ندارد. اسلام را رفتار شخصی معنا نکنیم. اسلام را مکارم معنا کنیم. گذشت و کرامت معنا کنیم. «اِنَّما بَعَثت ُ...» پیامبر آمد تا اخلاق را کامل کند.

 یکی از دوستان می گفت در یکی از شهرهای غربی شایعه شد که قرار است تخم مرغ گران شود. ما باشیم چه می کنیم؟ صبح اول وقت صف می بندیم برای خرید تخم مرغ. این دوست می گفت صبح که رفتم تخم مرغ بخرمدیدم تعدادی در صف ایستاده اند و هرکدام تعددی تخم مرغ در دست دارند. علت را پرسیدم گفتند هرکس تخم مرغ های اضافه خانه اش را آورده به مغازه بدهد که تخم مرغ گران نشود و بازار به هم نریزد که کسی که فقیر است یا ندارد به مشکل نخورد. حالا ما چه می کنیم؟

پیغمبر برای فقرای امتش یا آن هایی که گرفتار بودند پول یا غذا تدارک می دید. روزی غذایی یا پولی برای سلمان فرستادند سلمان گفت من امشب شام خورده ام ببرید برای اباذر. اباذر نیز چنین کرد. دست به دست گشت در حالی که رزق فردایشان را نداشتند. این یعنی مکارم اخلاق. ادعا و شعار تا مرحله عمل خیلی فرق می کند.

امام صادق (ع) ده چیز را به عنوان مکارم اخلاق معرفی کردند. اولین مورد یقین است. البته یقینی که در مرحله ایمان است. خدا در قرآن به اعراب می فرماید نگویید ایمان داریم. «قولوا اسلمنا» ایمان مرحله بعد اسلام است. اسلام وارد قلب که شد ایمان می شود. سپس ده پله ایمان در پیش داریم: سپس یقین چند مرحله دارد: 1- علم الیقین  2-عین الیقین  3-حق الیقین

ایمان های آخرالزمانی پر از شک و تردید ها آیا شبیه به یقین است؟ با یک شبه خیلی کوچک و بی خود تکان می خوریم. به همه چیز دست می آویزیم که از این شک ها فرار کنیم. اگر من راهم را با عقلانیت انتخاب کرده باشم عاضق پیامبر و اخلاق پیامبرم هستم. اگر بدی در آن ندیدم و اگر یقین داشته باشم نباید دچار تردید بشوم و جای این سوال ها و صحبت ها نیست.

شبی پیامبر (ص) به خانه آمدند. امام حسن مجتبی (ع) کودک بودند و بهانه می گرفتند که بچه های مردم بچه شتر دارند و با آن بازی میکنند ولی من ندارم. پیامبر (ص) فرمودند: حسن جان حالا امشب را قبول می کنی که من شتر شما بشوم؟ و امام حسن بر دوش ایشان سوار شدند. ناگهان امام حسن (ع) فرمود قبول نیست. پیامبر فرمودند چرا؟ گفتند چون شتر من صدا نمی دهد. شتر بچه ها صدا دارد. پیامبر صدای شتر درآوردند.

« لَقَد كانَ لَكُم في رَسولِ اللَّهِ أُسوَةٌ حَسَنَةٌ »

+ دیـــدگاه