ثبت دیدگاه

ماه مبارک رمضان ۶ تیرماه ۱۳۹۴

رمضان-94_3

ماه مبارک رمضان ۶ تیرماه ۱۳۹۴

۲۶ / تیر / ۱۳۹۴ - ۱۲:۲۸ ق.ظ
جلسه هفتم "خطبه ای که بدن ها را لرزاند!"
سخنران : حجت الاسلام مهدوی ارفع
و مناجات خوانی حاج محمد یزد خواستی

سخنرانی- هرچه می‌خواهید از بیداری سحر بخواهید.
مناجات خوانی(دعای ابوحمزه)- رزق ما را وسیع قرار بده به فضل وسیعت- حاج محمد یزدخواستی

بسم الله الرحمن الرحیم

وصف احوال بندگان خدا  به ترتیبی که امام علی علیه السلام در خطبه 83 نهج البلاغه  بیان نمودند:

ابتدا توحید، سپس سفارش به پرهیزگاری، شناخت باطن دنیا و وصف رستاخیز را مطرح نموده‌اند، بنابراین ممکن است این سوال پیش آید که با وجود سختی قیامت و فریبندگی دنیا آیا می‌شود کسی در دنیا باشد اما اسیر آن نشود؟ و در اینجاست که امیرالمومنین احوال بندگان خدا را وصف می‌کنند.

گشوده شدن قلب انسان از راه یقین است

در معرفی الگوی پرهیزگاری امام فرموده‌اند:« از خدا چون خردمندی بترسید که دل را به تفکر مشغول داشته، و ترس از خدا بدنش را فراگرفته و شب زنده‌داری خواب از چشم او ربوده است».

در شبانه روز چند دقیقه واقعاً فکر می‌کنیم؟ فکری رشد دهنده و فکری که به نفع ما تمام شود. اگر تفکر باشد بسیاری از راه‌هایی که می‌رویم نباید برویم و در جایی که ساکتیم باید حرکت کنیم، کسانی که نجات پیدا کردند اولین ویژگیشان این است که دل را به تفکر مشغول کرده‌اند. انسان نجات‌یافته دارای دردهای متعالی و سوالهای رشد یافته است و از این جهت دل را به تفکر مشغول داشته و ترس از خدا بدنش را فراگرفته است. ترس از خدا بدن را فراگرفتن یعنی اینقدر ترس روح و جانش را گرفته که آثار این ترس به بدنش سرایت کرده است در خطبه متقین آمده است که بدن‌هایشان از خوف نحیف است و شب زنده‌داری خواب از چشمش ربوده است. در واقع این اشخاص به یقین رسیده‌اند که این گونه دچار ترس از خداوند شده‌اند و رسیدن به یقین از طریق روزه، مراقبه، ذکر، ادعیه، اطعام مومنین، ترحم به فقرا به وجود می‌آید. همین اعمال است که سبب گشوده شدن دریچه قلب انسان می‌گردد. شخصی که یقین دارد می‌فهمد که برای آخرت خلق شده و دنیا مزرعه است و به همین دلیل است که به راحتی از دنیا دل می‌کند، در مورد شخص مومن فرموده‌اند جان دادنش مانند بو کردن یک گل است، چرا که به یقین رسیده است.

الهی سرم برود، سحرم نرود

۳ چیز است که خداوند در ماه رمضان توفیق اجباری آن را به ما داده است: اول نماز جماعت و اول وقت خواندن، دوم روزه و سوم سحرخیزی. به برکت این ماه است که سحرها بیدار می‌شویم و این سحرخیزی بدین معنی است که ما ظرفیت بیداری سحر را داریم و همچنین باید اهمیت سحرخیزی را متوجه شویم، چرا که در احادیث آمده در مسیر قرب الی الله جز به برکت شب زنده‌داری نمی‌توان رفت. به همین دلیل است که ۹۹ درصد ما می‌خواهیم انسان‌های بزرگی شویم ولی نمی‌شود، چون از لوازم که بیداری سحر و خواندن نماز شب است غافل مانده‌ایم. حقیقت سحر بر هیچ‌کس به راحتی مشخص نمی‌شود، و روایت پیامبر است که معراج پیامبر همین سحر بوده است. در آیه اول سوره اسراء آمده است«سبحان الذی اسری بعبده لیلا». اسری یعنی بالا بردن، سیر کردن و همچنین ذکر شده که پیامبر در شب به معراج رفته‌اند. آقای حسن‌زاده آملی در کتاب الهی نامه خود در اهمیت سحر گفته‌اند الهی آن که سحر ندارد، از خود خبر ندارد، الهی سرم برود، سحرم نرود. بنابراین هرچه می‌خواهید از بیداری سحر بخواهید. در این زمینه علامه طباطبایی بیان کرده‌اند که آقای قاضی به ایشان سفارش کرده‌اند که اگر دنیا می‌خواهی نماز شب بخوان و اگر آخرت می‌خواهی نماز شب بخوان.

گوش و چشم و قلب همه مسئول هستند

در خطبه‌ی غرا از بیانات امام علیه السلام می‌توان فهمید برای کنترل شهوات باید تقوا داشت، یعنی ورودی‌ها (چشم، گوش، قلب) باید کنترل شود و در قرآن هم فرموده‌اند:«ان السمع والبصر والفواد کل اولئک کان عنه مسئولا». یعنی گوش و چشم و قلب همه مسئول هستند و با کنترل ورودی‌ها می‌توان شهوات را کنترل کرد. همچنین دائماً باید در حال ذکر خداوند بود و از تمام راه‌ها جز راه حق باید چشم‌پوشی کرد و هیچ‌چیز نباید انسان را مغرور و فریفته کند، چرا که انسان از خود هیچ ندارد و هرچه دارد از خداست.

+ دیـــدگاه